
Rozporządzenie EUDR (EU Deforestation Regulation) to jedna z kluczowych zmian w unijnym podejściu do handlu międzynarodowego. Jego głównym celem jest ograniczenie wylesiania poprzez kontrolę tego, czy produkty wprowadzane na rynek UE nie przyczyniają się do degradacji lasów.
W praktyce oznacza to znaczące rozszerzenie obowiązków dla przedsiębiorców – szczególnie w zakresie dokumentowania pochodzenia towarów i transparentności łańcucha dostaw. Nie jest to więc zmiana kosmetyczna, ale regulacja, która wpływa na codzienne procesy zakupowe, logistyczne i compliance w firmach.
Przepisy EUDR będą wdrażane etapowo, z uwzględnieniem wielkości przedsiębiorstw. Największe podmioty będą zobowiązane do spełnienia wymogów jako pierwsze, natomiast mniejsze firmy otrzymają dodatkowy czas na dostosowanie się.
Obecnie kluczowe terminy są następujące:
Regulacja obejmuje bardzo szerokie grono uczestników rynku. Dotyczy nie tylko importerów surowców spoza UE, ale również producentów działających w Unii oraz dystrybutorów wprowadzających towary do obrotu.
Warto podkreślić, że odpowiedzialność nie jest „jednorazowa” ani ograniczona do pierwszego importera. Każdy podmiot w łańcuchu dostaw może zostać zobowiązany do wykazania, że produkt spełnia wymagania EUDR. Oznacza to, że brak zgodności na jednym etapie może zablokować cały łańcuch sprzedaży. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć założenia nowych przepisów, przeczytaj również nasz artykuł o Rozporządzeniu UE w sprawie produktów wolnych od wylesiania.
Największą zmianą wprowadzoną przez EUDR jest konieczność zapewnienia pełnej identyfikowalności produktów. Firmy będą musiały posiadać szczegółowe informacje o pochodzeniu surowców, często sięgające aż do poziomu konkretnej lokalizacji produkcji.
To oznacza, że standardowe deklaracje dostawców przestają być wystarczające. Przedsiębiorstwa będą musiały aktywnie gromadzić, weryfikować i przechowywać dane, które pozwolą udowodnić zgodność z przepisami.
W praktyce EUDR wymusza zmianę podejścia do zarządzania łańcuchem dostaw. Kluczowe staje się nie tylko „co kupujemy”, ale również „skąd dokładnie pochodzi produkt i czy jego wytworzenie było zgodne z regulacjami”. W wielu firmach będzie to oznaczało konieczność wdrożenia nowych procedur, systemów IT oraz bardziej szczegółowej współpracy z dostawcami.
Jednocześnie EUDR wprowadza obowiązek składania oświadczeń o należytej staranności, co formalizuje odpowiedzialność przedsiębiorcy za zgodność towarów jeszcze przed ich wprowadzeniem na rynek UE.

EUDR realnie wpływa na sposób działania łańcuchów dostaw i wymusza znacznie większą kontrolę nad pochodzeniem produktów. Nie jest to wyłącznie obowiązek formalny – w praktyce zmienia codzienne procesy w firmach, od zakupów, przez logistykę, aż po zarządzanie danymi od dostawców.
W wielu branżach oznacza to konieczność uzyskania informacji, które wcześniej nie były standardowo gromadzone. Przykładowo, importer surowców rolnych lub drewnianych będzie musiał nie tylko wiedzieć, z jakiego kraju pochodzi towar, ale również posiadać dane umożliwiające identyfikację konkretnego miejsca produkcji. Może to wymagać przebudowania współpracy z dostawcami i wdrożenia nowych narzędzi do zbierania oraz weryfikacji danych.
Wcześniejsze przygotowanie pozwala wdrożyć wymagania w sposób spokojny i uporządkowany – bez presji czasu i ryzyka zakłóceń w bieżącej działalności. Firmy, które rozpoczną proces mapowania łańcucha dostaw z wyprzedzeniem, mogą stopniowo uzupełniać braki informacyjne i dostosowywać procedury.
Z kolei brak działań przygotowawczych może prowadzić do realnych problemów operacyjnych, takich jak wstrzymanie dostaw na granicy UE, brak możliwości udowodnienia zgodności produktu czy opóźnienia w realizacji kontraktów handlowych. W efekcie może to bezpośrednio przełożyć się na utrudnienia w sprzedaży na rynku unijnym i ryzyko utraty części klientów.
Przedsiębiorstwa, które rozpoczną działania wcześniej, zyskają przewagę konkurencyjną. Dowiedz się, jak wygląda przygotowanie firmy do wymagań EUDR.